{"id":507,"date":"2018-06-21T08:46:43","date_gmt":"2018-06-21T08:46:43","guid":{"rendered":"http:\/\/vrijheidmaaktarbeid.nl\/blog\/?p=507"},"modified":"2018-06-21T08:46:43","modified_gmt":"2018-06-21T08:46:43","slug":"economische-obsessie-met-werk-en-banen-hoe-zit-het-met-minder-werken","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vrijheidmaaktarbeid.nl\/blog\/economische-obsessie-met-werk-en-banen-hoe-zit-het-met-minder-werken\/","title":{"rendered":"Economische obsessie met werk en banen. Hoe zit het met minder werken?"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Verhoogde automatisering heeft onze werklast niet verminderd.\u00a0Waarom niet?\u00a0Wat als het gebeurde?<\/strong><\/p>\n

\n

In 1930 voorspelde de Britse econoom John Maynard Keynes dat aan het einde van de eeuw de gemiddelde werkweek ongeveer 15 uur zou zijn.\u00a0Automatisering was al begonnen met het vervangen van veel banen door het begin van de 20e eeuw, en Keynes voorspelde dat de trend zou versnellen tot het punt dat alles wat mensen nodig hebben voor een bevredigend leven kan worden geproduceerd met een minimum aan menselijke arbeid, hetzij fysiek of mentaal.\u00a0Keynes bleek gelijk te hebben over meer automatisering.\u00a0We hebben nu machines, computers en robots die snel kunnen doen wat menselijke wezens vroeger moeizaam deden, en de toename in automatisering laat geen teken van vertraging zien.\u00a0Maar hij had ongelijk over het verval van werk.<\/p>\n

Omdat oude banen zijn vervangen door machines, zijn er nieuwe banen ontstaan.\u00a0Sommige van deze nieuwe banen zijn directe resultaten van de nieuwe technologie\u00ebn en kunnen eerlijk gezegd de maatschappij ten goede komen op een manier die verder gaat dan alleen het houden van mensen (Autor, 2015).\u00a0Informatie technologie banen zijn duidelijke voorbeelden, net als banen die zich richten op hernieuwde gebieden van amusement, zoals het ontwerp en de productie van computerspellen.\u00a0Maar we hebben ook een steeds groeiend aantal banen die volkomen nutteloos of zelfs schadelijk lijken.\u00a0Als voorbeeld hebben we beheerders en assistent-administrators in steeds grotere aantallen schuifelen die niet geschud hoeven te worden, bedrijfsadvocaten en hun staf helpen grote bedrijven minder te betalen dan hun billijk aandeel aan belastingen, talloze mensen in de financi\u00eble sector doen wie weet welk onheil,<\/p>\n

Een triest feit is dat veel mensen nu enorme delen van hun leven op het werk doorbrengen waarvan ze weten dat het de maatschappij niet ten goede komt (zie Graeber, 2013).\u00a0Het leidt tot zo’n cynisme dat mensen stoppen te denken dat banen de samenleving ten goede komen.\u00a0We hebben het schouwspel van politici aan weerszijden van het gangpad die vechten om munitieplanten open te houden in hun staten, om de banen te behouden, zelfs wanneer het leger zelf zegt dat de wapens die de fabriek bouwt niet langer bruikbaar zijn.\u00a0En we hebben politici en experts die beweren dat fossiele brandstofmijnen en koolstofspuwfabrieken moeten worden onderhouden omwille van de banen, laat het milieu vervloekt zijn.<\/p>\n

Het echte probleem is natuurlijk een economisch probleem.\u00a0We zijn erachter gekomen hoe we de hoeveelheid werk kunnen verminderen die nodig is om alles te produceren wat we nodig hebben en wat we realistisch willen, maar we hebben niet berekend hoe we deze bronnen kunnen distribueren, behalve door de lonen die we hebben verdiend met de 40-urige (of meer) werkweek.\u00a0In feite heeft technologie ertoe geleid dat steeds meer van de rijkdom in handen is van een steeds kleiner percentage van de bevolking, wat het distributieprobleem verergert.\u00a0Bovendien hebben we als erfenis van de industri\u00eble revolutie een cultureel ethos dat zegt dat mensen moeten werken voor wat ze krijgen, en dus mijden we serieuze plannen om rijkdom te delen via andere middelen dan uitwisselingen voor werk.<\/p>\n

Dus, zeg ik, met de werkethiek, met de speelethiek!\u00a0We zijn ontworpen om te spelen, niet om te werken.\u00a0We zijn het beste bij het spelen.\u00a0Laten we onze economen laten nadenken over hoe ze een wereld kunnen cre\u00ebren die het spel maximaliseert en werk minimaliseert.\u00a0Het lijkt een oplosbaar probleem.\u00a0We zouden er allemaal beter van worden als mensen in plaats daarvan nutteloze of schadelijke banen zouden spelen, en we deelden allemaal evenveel het nodige werk en de voordelen die daaruit voortvloeiden.<\/p>\n

Wat is werk?<\/strong><\/p>\n

Het woord\u00a0\u00a0werk\u00a0heeft natuurlijk een aantal verschillende overlappende betekenissen.\u00a0Zoals gebruikt door Keynes, en zoals ik het in de voorgaande paragrafen gebruikte, verwijst het naar activiteit die we alleen of hoofdzakelijk doen omdat we vinden dat we het moeten doen om onszelf en onze gezinnen economisch te ondersteunen.\u00a0\u00a0Werk\u00a0\u00a0kan ook verwijzen naar elke activiteit die we als onplezierig ervaren, maar waarvan we denken dat we ze moeten doen, ongeacht of deze ons financieel ten goede komt.\u00a0Een synoniem voor werk volgens die definitie is\u00a0\u00a0zwoegen, en volgens die definitie is werk het tegenovergestelde van spel.\u00a0Nog een andere definitie is dat werk elke activiteit is die een positief effect op de wereld heeft, ongeacht of de activiteit als aangenaam wordt ervaren.\u00a0Volgens die definitie zijn werk en spel niet noodzakelijkerwijs verschillend.\u00a0Sommige gelukkige mensen beschouwen hun baan, waar ze hun brood verdienen, om te spelen.\u00a0Ze zouden het doen, zelfs als ze het niet nodig hadden om de kost te verdienen.\u00a0Dat is niet de betekenis van werk zoals ik het gebruik in dit essay, maar het is een betekenis die het waard is om in gedachten te houden, omdat het ons eraan herinnert dat veel van wat we nu werk noemen, omdat we er geld mee verdienen, het spel in een wereld kan worden genoemd waar ons leven op andere manieren werd gegarandeerd.<\/p>\n

Is werk een essentieel onderdeel van de menselijke natuur?\u00a0Nee.<\/strong><\/p>\n

Het verrast veel mensen om te ontdekken dat werken, op de tijdschaal van de menselijke biologische geschiedenis, een nieuwe uitvinding is.\u00a0Het kwam tot stand met de landbouw, toen mensen lange uren moesten ploegen, planten, wieden en oogsten;\u00a0en toen breidde het zich verder uit met de industrie, toen mensen talloze saaie of vervelde uren doorbrachten die dingen assembleerden of in mijnen werkten.\u00a0Maar de landbouw is al meer dan tienduizend jaar bij ons en de industrie voor veel minder tijd.\u00a0Daarvoor waren we voor honderdduizenden jaren allemaal jagers-verzamelaars.\u00a0Onderzoekers die hebben waargenomen en geleefd met groepen die overleefden als jager-verzamelt zich in de moderne tijd, in verschillende afgelegen delen van de wereld, hebben regelmatig gemeld dat ze weinig tijd besteedden aan wat we in onze cultuur zouden categoriseren als werk (Gowdy, 1999 ; Gray, 2009, Ingold, 1999).<\/p>\n

Uit kwantitatief onderzoek bleek inderdaad dat de gemiddelde volwassen jagers-verzamelaar ongeveer 20 uur per week besteedde aan jagen en verzamelen, en een paar uur meer aan andere zelfvoorzienende taken zoals het maken van gereedschap en het bereiden van maaltijden (zie voor referenties Gray, 2009) ).\u00a0Sommige van de rest van hun wakende tijd werd doorgebracht met rusten, maar het grootste deel werd doorgebracht met speelse, leuke activiteiten, zoals muziek maken, kunst maken, dansen, spelletjes spelen, verhalen vertellen, praten en een grapje maken met vrienden, en vrienden bezoeken en familieleden in naburige bands.\u00a0Zelfs jagen en verzamelen werd niet als werk beschouwd;\u00a0ze waren enthousiast gedaan, niet schoorvoetend.\u00a0Omdat deze activiteiten leuk waren en werden uitgevoerd met groepen vrienden, waren er altijd genoeg mensen die wilden jagen en verzamelen, en omdat voedsel werd gedeeld onder de hele band,<\/p>\n

Sommige antropologen hebben gemeld dat de mensen die ze bestudeerden zelfs geen woord voor werk hadden;\u00a0of, als ze er een hadden, het verwees naar wat boeren, of mijnwerkers, of andere niet-jagers-verzamelaars met wie ze contact hadden gehad.\u00a0De antropoloog Marshal Sahlins (1972) noemde beroemde jagers-verzamelaars de bestaande\u00a0\u00a0welvarende samenleving\u00a0-affluent niet omdat ze zoveel hadden, maar omdat hun behoeften klein waren en ze met relatief weinig moeite aan die behoeften konden voldoen, dus ze hadden veel tijd om te spelen.<\/p>\n

Tienduizend jaar is een bijna onbetekenende tijdsperiode, evolutionair.\u00a0We hebben onze fundamentele menselijke natuur ontwikkeld lang voordat de landbouw of de industrie tot stand kwam.\u00a0We zijn van nature jager-verzamelaars, bedoeld om van onze zelfvoorzienende activiteiten te genieten en om veel vrije tijd te hebben om onze eigen vreugdevolle activiteiten te cre\u00ebren die verder gaan dan levensonderhoud.\u00a0Nu we al onze landbouw en productie met zo weinig werk kunnen doen, kunnen we de vrijheid terugkrijgen die we genoten hebben door het grootste deel van onze evolutionaire geschiedenis, als we het distributieprobleem kunnen oplossen.<\/p>\n

Moeten we werken om actief en gelukkig te zijn?\u00a0Nee<\/strong><\/p>\n

Sommige mensen maken zich zorgen dat het leven met weinig werk een leven van luiheid en psychische depressie zou zijn.\u00a0Ze denken dat mensen werk nodig hebben om een \u200b\u200bzinvol doel in het leven te hebben of gewoon om ’s ochtends uit bed te komen.\u00a0Ze kijken naar hoe depressief mensen vaak worden als ze werkloos worden, of naar het aantal mensen dat net vegetarisch is als ze thuiskomen na het werk, of naar hoe sommige mensen, na hun pensioen, niet weten wat ze moeten doen en beginnen te voelen nutteloos.\u00a0Maar die waarnemingen doen zich allemaal voor in een wereld waarin werkloosheid in de hoofden van velen een mislukking betekent;\u00a0waarin werknemers elke dag lichamelijk of geestelijk uitgeput thuiskomen;\u00a0waarin werk wordt verheerlijkt en spel wordt gedenigreerd;\u00a0en waarin een leven van werk, van basisschool tot pensionering, velen ertoe brengt te vergeten hoe ze moeten spelen.<\/p>\n

Kijk naar kleine kinderen, die nog niet naar school zijn gegaan en daarom hun nieuwsgierigheid en speelsheid nog niet hebben onderdrukt omwille van het werk.\u00a0Zijn ze lui?\u00a0Nee. Ze zijn bijna continu actief als ze niet slapen.\u00a0Ze raken altijd bezig met dingen, gemotiveerd door nieuwsgierigheid en in hun spel verzinnen ze verhalen, bouwen dingen op, cre\u00ebren kunst en filosoferen (ja, filosoferen) over de wereld om hen heen.\u00a0Er is geen reden om te denken dat de driften voor dergelijke activiteiten van nature afnemen met de leeftijd.\u00a0Ze weigeren omdat onze scholen, die waarde hechten aan werk en devalueren, ze uit mensen boren;\u00a0en dan vervelende taken en carri\u00e8res blijven ze uitdiepen.\u00a0Deze driften derven niet met jagers-verzamelaars naarmate ze ouder worden, en ze zouden ook niet in ons weigeren als het niet voor al het werk was dat aan ons was opgelegd.<\/p>\n

Scholen zijn grotendeels uitgevonden om ons te leren om gezaghebbende figuren (bazen) onvoorwaardelijk te gehoorzamen en vervelende taken tijdig uit te voeren.\u00a0Met andere woorden, ze zijn uitgevonden om onze natuurlijke neiging te onderdrukken om te ontdekken en te spelen en ons voor te bereiden om een \u200b\u200bleven van werk te accepteren.\u00a0In een wereld die spelen belangrijker vindt dan werken, zouden dergelijke scholen niet nodig zijn.\u00a0In plaats daarvan zouden we de speelsheid, creativiteit en natuurlijke strevingen van elke persoon toestaan \u200b\u200bom betekenis te vinden in het leven om tot bloei te komen.<\/p>\n

Werk, vrijwel per definitie, is iets dat we niet willen doen.\u00a0Het interfereert met onze vrijheid.\u00a0In de mate dat we moeten werken, zijn we niet vrij om onze eigen activiteiten te kiezen en onze eigen levensbetekenissen te vinden.\u00a0De opvatting dat mensen hard moeten werken om gelukkig te zijn, is nauw verbonden met de betuttelende mening dat mensen de vrijheid niet aankunnen (zie Danaher, 2016).\u00a0Die sombere kijk op de menselijke natuur wordt al eeuwen gepromoot en op scholen versterkt, om een \u200b\u200bkalm personeelsbestand te behouden.<\/p>\n

Zijn cultureel waardevolle ontdekkingen, creaties en uitvindingen afhankelijk van werk?\u00a0Nee.<\/strong><\/p>\n

Mensen houden ervan te ontdekken en te cre\u00ebren.\u00a0We zijn van nature nieuwsgierig en speels, en ontdekking en creatie zijn respectievelijk de producten van nieuwsgierigheid en speelsheid.\u00a0Er is geen reden om te geloven dat minder werk en meer tijd om te doen wat we willen doen, minder prestaties in wetenschappen, kunst en andere creatieve inspanningen zou opleveren.<\/p>\n

De specifieke vormen van onze inventiviteit hangen onder meer af van culturele omstandigheden.\u00a0Onder nomadische jager-verzamelaars, waar materi\u00eble goederen die verder gaan dan wat je gemakkelijk zou kunnen dragen, een last waren, ontdekten de ontdekkingen over het algemeen de onmiddellijke fysieke en biologische omgeving, waarop ze afhankelijk waren, en creatieve producten waren typisch kortstondig van aard – liederen, dansen, grappen, verhalen, lichamelijke decoraties en dergelijke.\u00a0Tegenwoordig, en sinds de landbouw, kunnen creatieve producten al deze vormen aannemen plus materi\u00eble uitvindingen die onze basale manier van leven veranderen.<\/p>\n

Bijna alle grote wetenschappers, uitvinders, kunstenaars, dichters en schrijvers vertellen over hun prestaties als spel.\u00a0Einstein sprak bijvoorbeeld over zijn prestaties in wiskunde en theoretische fysica als ‘combinatorisch spel’. Hij deed het voor de lol, niet voor geld, terwijl hij zichzelf als een klerk in een octrooibureau ondersteunde.\u00a0De Nederlandse cultuurhistoricus Johan Huizinga stelde in zijn klassiek boek Homo Ludens overtuigend dat de meeste culturele prestaties die menselijke levens hebben verrijkt – in kunst, muziek, literatuur, po\u00ebzie, wiskunde, filosofie en zelfs jurisprudentie – derivaten zijn van de drive om te spelen.\u00a0Hij wees erop dat de grootste ontboezemingen van dergelijke prestaties zich hebben voorgedaan in die tijd en op die plaatsen waar een aanzienlijk aantal volwassenen van het werk was bevrijd en daarom konden spelen, in een omgeving waarin het spel werd gewaardeerd.<\/p>\n

Zullen we moreel ontaarden zonder werk?\u00a0Nee.<\/strong><\/p>\n

De 18e-eeuwse dichter en filosoof Friedrich Schiller schreef: “De mens is pas volledig mens als hij speelt.” Ik ben het daarmee eens;\u00a0en het lijkt mij net zo duidelijk als voor Schiller dat dat deel van onze menselijkheid, dat in spel stijgt, zorg is voor onze medemensen.<\/p>\n

In onze wereld vol werk vallen we te vaak in een put waar de plicht van de baan onze aandacht voor anderen schendt.\u00a0Werk doet afbreuk aan de tijd en energie – en soms zelfs aan de motivatie – om buren in nood te helpen, of om onze omgeving op te schonen, of om oorzaken te promoten die het woord voor iedereen verbeteren.\u00a0Het feit dat zoveel mensen al dergelijke humanitaire activiteiten ondernemen, ondanks de drukte van het werk, is een bewijs dat mensen anderen willen helpen en de wereld een betere plek willen maken.\u00a0De meesten van ons zouden meer doen voor onze medemensen, ware het niet dat er tijd en energie verloren gaat en de neiging tot hebzucht en onderwerping aan de macht die dat werk cre\u00ebert.<\/p>\n

Bandjager-verzamelaars, die, zoals ik al zei, een spelleven leefden, zijn beroemd onder antropologen vanwege hun enthousiasme om elkaar te delen en elkaar te helpen.\u00a0Een andere term voor dergelijke samenlevingen is\u00a0\u00a0egalitaire samenlevingen\u00a0– zij zijn de enige samenlevingen zonder sociale hi\u00ebrarchie\u00ebn die ooit zijn gevonden.\u00a0Hun ethos, opgericht in het spel, is er een die iemand verbiedt meer status of goederen te hebben dan welke andere dan ook.\u00a0In een wereld zonder werk, of zonder zoveel daarvan, zouden we allemaal minder bezig zijn met het verplaatsen van een ladder, uiteindelijk naar nergens, en meer bezig met het geluk van anderen, die tenslotte onze speelkameraadjes zijn.<\/p>\n

Dus, in plaats van zo hard te werken om het werk te behouden, waarom lossen we het distributieprobleem dan niet op, gaan we ver terug op het werk en laten we onszelf spelen?<\/strong><\/p>\n

Goede vraag.<\/p>\n<\/div>\n

Door\u00a0Peter Gray<\/a>, oorspronkelijk gepubliceerd op Peter Gray’s\u00a0Freedom to Learn-<\/em><\/a>\u00a0blog over\u00a0Psychology Today.\u00a0<\/em><\/p>\n

Vertaald door Google vanaf\u00a0http:\/\/evonomics.com\/less-work-job-creation-peter-gray<\/a><\/p>\n

\n

Referenties<\/strong><\/p>\n